20 تلقيح مصنوعى مسأله 64 تلقيح زن جز با مَنِى شوهر جايز نيست ، چه شوهردار باشد يا بى شوهر ، چه زن و شوهر بدان راضى باشند و چه نباشند ، و چه تلقيح بوسيلهء شوهر باشد يا ديگرى . مسأله 65 اگر زنى با منِى غير شوهر خود تلقيح شود و آن زن باردار شود و فرزندى به دنيا آورد ، در صورتى كه اين اتفاق اشتباهى رخ داده باشد ، بدين معنا كه مىخواستند او را با منِى شوهرش تلقيح كنند ، ليكن با منِى شخص ديگرى اشتباه شد ، در اين فرض بى شك فرزند به صاحبِ منى ملحق مىگردد ؛ و حكم اين مسأله مانند وطى به شبهه است . ليكن اگر اين تلقيح آگاهانه و عامدانه صورت گرفته باشد ، باز بعيد نيست كه فرزند به صاحب منى ملحق گردد و همهء احكام نَسَب حتّى ارث ميان آنها ثابت گردد ، زيرا آنچه از ارث استثناء شده است ، فرزند زنا است و اگر چه عملى كه به انعقاد نطفه منجر شده ، حرام است ، ولى اين مسأله حكم زنا را ندارد . همچنين اين فرزند در هر دو فرض به مادرش ملحق مىگردد و هيچ فرقى ميان او و ديگر فرزندانش نيست . در صورتى نيز كه زن نطفهء شوهر خود را از طريق مساحقه و مانند آن ، به رحم زن ديگرى منتقل كند و آن زن باردار شود و فرزندى به دنيا آورد ، فرزند به صاحب نطفه و زنى كه او را به دنيا آورده است ، ملحق مىگردد ؛ گرچه اين عمل حرام است . مسأله 66 اگر تخمك زن و اسپرم مرد گرفته و بارور شود و در رحم مصنوعى گذاشته شود و فرزندى از اين عمل به دنيا آيد ، ظاهر آن است كه به صاحب تخمك و اسپرم ملحق مىگردد و ميان او و آن دو همهء احكام نَسَب حتّى ارث جارى مىشود . البته اگر پيش از انجام تلقيح يكى از آن دو از دنيا برود ، فرزند از او ارث نمىبرد . مسأله 67 اگر تخمك بارور شدهء زنى در رحم زن ديگرى گذاشته شود و در آنجا رشد كند و فرزندى به دنيا آيد ، ملحق ساختن فرزند به زن اوّل وجهى دارد گرچه نبايد احتياط ترك شود . مسأله 68 تلقيح زن با منىِ شوهرش ، جايز است . البته اگر اين كار مستلزم نگاه به جايى كه ديدن آن حرام است و لمس قسمتى از بدن كه لمس آن حرام است ، باشد ، جز شوهر جايز نيست كسى اين كار را انجام دهد مگر در موارد ضرورت مانند اينكه بچه دار شدن براى او حرجى باشد هر چند از جهت سرزنش ديگران و راهى براى حامله شدن بجز اين راه نباشد . حكم فرزندى هم كه از اين تلقيح حاصل مىشود ، بى هيچ تفاوتى حكم ديگر فرزندان آنها را دارد .